De roffelende buren: spechten op de natuurbegraafplaats

Als je door het mooie bos van Schapenmeer wandelt, hoor je geregeld het luidruchtige geroffel van een specht. Ze hameren er de hele dag op los. Soms om hun territorium af te bakenen of een nestholte uit te hakken, in het voorjaar om een partner te lokken, en natuurlijk om een lekker hapje te zoeken.

Spechten houden van variatie: van jong tot oud hout en van dicht tot open bos. En laat dat nou precies het type natuur zijn dat we hier bieden! In ons gebied komen maar liefst vijf soorten voor: de grote, middelste en kleine bonte specht, de zwarte specht en de groene specht.

Waarom krijgt een specht geen hoofdpijn?

Een vrijgezelle grote bonte specht laat in het voorjaar wel 600 keer per dag zijn roffel horen. Daarbij krijgt zijn kop ruim 1.000 g-krachten te verduren! Veel mensen vragen zich af waarom hij hier geen hoofdpijn aan overhoudt.

Dat zit zo: de tong van een specht loopt helemaal achter om zijn schedel heen. Vlak voordat de snavel de boom raakt, spant de specht zijn tongspieren aan. Hierdoor ontstaat er een soort ‘gespierde helm’ die de hersenen beschermt. Bovendien bestaat de schedel uit sponsachtig, flexibel bot dat de klappen opvangt.

De vijf spechten van Schapenmeer op een rij

• Grote bonte specht: De opvallendste en meest voorkomende soort. Hij heeft een felrode onderstaart en kiest graag dood hout uit om extra hard op te roffelen.
• Middelste bonte specht: Iets kleiner dan zijn grote broer en herkenbaar aan een rood kapje dat tot aan zijn nek doorloopt. Hij zoekt zijn voedsel vooral op ruwe boomstammen.
• Kleine bonte specht: Niet veel groter dan een huismus en leidt een verborgen bestaan hoog in de boomkronen. Het mannetje is te herkennen aan zijn rode kruintje.
• Groene specht: Zoekt zijn voedsel het liefst op de grond; rode bosmieren zijn zijn absolute lievelingseten. Je herkent hem aan zijn prachtig groene kleed en zijn luid ‘lachende’ roep.
• Zwarte specht: Onze grootste specht, zo groot als een kraai. Hij is schuw en roetzwart, op een opvallende rode kuif na. Zijn verdragende roep en zware trommelsalvo’s klinken door het hele bos.

Onmisbare bouwvakkers

Niet alleen de spechten zelf hebben profijt van hun werk; ook andere bosbewoners zijn blij met deze timmerlieden. Verlaten spechtenholtes worden dankbaar in gebruik genomen door mezen, uilen en zelfs vleermuizen.

En mocht je tijdens de wandeling benieuwd zijn naar het weerbericht? Let dan eens extra goed op: “Als de specht lacht, wordt regen verwacht!”