
Veel mensen denken dat crematie niet samengaat met natuurbegraven. Maar ook bij cremeren kun je besluiten de as te begraven op een natuurbegraafplaats. Een zelfgekozen rustplaats met eeuwigdurende grafrust, midden in de natuur. Een bijzondere plek om op een eigen moment naar terug te keren.
In deze video laten we zien hoe het begraven van as of urn in de natuur bij ons werkt. Van het uitzoeken en reserveren van een plek, het proces tussen crematie en natuurbegrafenis tot het terugvinden van een graf in de natuur.
Deze inhoud van YouTube wordt niet getoond omdat je hiervoor geen cookies hebt geaccepteerd.
Omdat de natuur bij ons op één staat, zijn er geen urnenvelden of strooivelden waar de as in de natuur kan worden uitgestrooid. In deze as zitten namelijk stoffen die invloed kunnen uitoefenen op de humuslaag, waar het meeste bodemleven zich bevindt. Daarom wordt de as in een urngraf onder de humuslaag verstrooid, of begraven in een urn van biologisch afbreekbaar materiaal.
Soms kiezen mensen ervoor om bij elkaar in een graf te worden begraven. Dit kan ook bij urnengraven. Een dubbel urnengraf is één graf waarin de as van twee personen wordt uitgestrooid of begraven. De urnen (of de as) van deze personen kunnen afzonderlijk of gelijktijdig worden begraven.
Ook kan een urn bovenin een bestaand graf, als inlage, geplaatst worden. Deze optie kan een mooie oplossing zijn als partners verschillende uitvaartwensen hebben, maar wel een gezamenlijke laatste rustplaats willen.

De termen natuurbegraven en natuurlijk begraven worden vaak door elkaar gebruikt, maar ze betekenen niet hetzelfde.

Steeds meer mensen kiezen voor natuurbegraven. Waarom eigenlijk? We hebben vijf veelgehoorde redenen op een rij gezet.

Steeds vaker besluiten mensen om tijdens hun leven een laatste rustplaats op een natuurbegraafplaats te reserveren. Maar wat houdt dat eigenlijk in?