In 2025 besluiten Marja en haar man Sjaak een plek te reserveren op een natuurbegraafplaats. Voor Marja voelt deze beslissing als het leggen van een belangrijk puzzelstukje. “Hoe fijn is het dat we dit bij leven kunnen doen en we hier later onze kinderen niet mee hoeven te belasten. Het is geregeld en dat geeft rust.”
“Vroeger stonden we nog helemaal niet stil bij natuurbegraven. Dan dacht je vooral na over de traditionele manieren van een uitvaart. Maar op het moment dat een collega op een natuurbegraafplaats begraven werd, zag ik dat het ook anders kon,” vertelt Marja.
Er gaat wat tijd overheen, maar de nieuwsgierigheid naar natuurbegraven blijft. Zij en haar man maken een wandeling door het natuurgebied van de begraafplaats vlakbij hun huis. Opnieuw voelt het goed.
Ze besluiten om een afspraak te maken om bij leven hun plek uit te kiezen. “De doorslaggevende reden om dit te doen, is uiteindelijk toch het totaalplaatje,” legt Marja uit. “Naast dat het fijn is voor onze kinderen, is het ook de eeuwige grafrust en dat we een plek hebben midden in de natuur. We gaan dus ook terug naar de natuur. Alles wordt weer één. Dat vind ik een hele mooie en hele troostende gedachte. Hier leven we voort in alle seizoenen,” vertelt Marja openhartig.
Met een goed gevoel kijken Marja en Sjaak terug op hun keuze. Wat ooit begon met de uitvaart van een collega, heeft hen uiteindelijk gebracht bij een plek die rust geeft voor later.