Ontstaan Mepperdennen

Mepperdennen laat zien dat een gebied in de loop van de tijd kan veranderen. Voordat het zijn huidige vorm kreeg als natuurgebied met een natuurbegraafplaats, had het terrein verschillende functies.

Lange tijd bestond het landschap uit woeste grond en stuifzand. In de jaren vijftig werd het gebied ontgonnen en ingericht voor akkerbouw. Geert en Ina Nijhoving hebben het terrein jarenlang beheerd, maar merkten ook dat de grond uiteindelijk niet goed geschikt was voor landbouw.

Rondom de eeuwwisseling kregen zij de kans om via een stimuleringsregeling vanuit de overheid hun land om te vormen naar bosbouw.  

Groeien en genieten

Het omvormen van een gebied naar bosrijke natuur gaat met vallen en opstaan. “In droge zomers bijvoorbeeld moesten we met de giertank het hele gebied van voldoende water voorzien. De bomen en planten waren nog niet diep genoeg geworteld om dit op eigen kracht te doen”, vertelt Ina.

Na vele jaren ontstaat er langzaam een jong bos. “Geert en ik voelden ons echt verbonden met deze jonge natuur.” 

Een andere functie

Na vele jaren stopte uiteindelijk de stimuleringsregeling vanuit de overheid en kregen Geert en Ina zonder steun de verantwoordelijkheid om voor een jong natuurgebied te zorgen. Een gesprek met Natuurbegraafplaatsen van Waarde gaf hun rust. “We hebben dit samen opgebouwd en het idee dat het bos voor altijd bos zou blijven, sprak hun heel erg aan. We hebben dit samen opgebouwd en dat dit ooit voor ons samen een laatste eeuwige rustplaats zal zijn, maakt voor ons het plaatje rond”, legt Ina uit.

Eeuwige rust

“Wat ontzettend jammer is, is dat Geert niet meer heeft kunnen meemaken hoe mooi de natuurbegraafplaats uiteindelijk is geworden, want hij is in april 2019 overleden”, vertelt Ina. In de periode na zijn overlijden ervaart Ina zelf de troostende kracht van de natuur. Ze zoekt het bos vaak op om er te wandelen met de hond. “Het troost me dat we dit bos samen hebben zien uitgroeien tot wat het nu is. Ik heb hier zelf ook een natuurgraf gereserveerd, een mooie plek voor onze as. Het geeft me rust dat onze as hier begraven zal worden en dat we hier dan samen voor eeuwig een rustplaats hebben.”